Oostelike Sinode

Die Israeliete se reisverhaal word voortgesit. Hulle reis sonder voorval vanaf die Rietsee tot by die Surwoestyn. Op reis deur die Surwoestyn doen hulle by Mara en Elim aan. Die bitter water wat die volk by die eerste plek aantref, laat hulle die plek "Mara" noem wat "bitter" beteken. Twee belangrike aspekte tree na vore uit die vertelling oor die gebeure by Mara. In die eerste plek word die gebeure geteken as 'n toets vir die Israeliete en in die tweede plek lê Jahwe bepaalde reëls vir hulle neer. Uit die kort opmerking oor Jahwe as die geneesheer "wat julle gesond hou" (15:26), is dit duidelik dat die verteller die bitter water by Mara op dieselfde manier beskou as die wonderwerke/plae in Egipte. Jahwe sal Israel nie met sulke plae tref nie! Tog is daar 'n voorwaarde. Word die Israeliete vir die verbondsluiting in Eksodus 19:2-6 voorberei? Die patroon van selfbekendstelling, die eis van gehoorsaamheid en die belofte van Goddelike bystand kom in albei dele voor. Die bitter water wat soet gemaak is, is 'n "wonderwerk", maar kon net sowel 'n plaag gewees het! Jahwe het weer ingegryp. Ná die krisis is daar die rustigheid van Elim wat waterryk en boomryk is.